Niedźwiedzie są jednymi z największych ssaków lądowych. Najcięższe z nich ważą nawet trzy czy cztery razy więcej niż lwy. Niedźwiedzie podobnie jak ludzie przyjmują zarówno pokarmy roślinne jak i zwierzęce. Niedźwiedzie potrafią również pływać. W wodzie polują między innymi na rybki. Małe niedźwiedzie właśnie w wodzie odnajdują swoje największe przysmaki jak na przykład rybki. Małe niedźwiadki potrafią wdrapywać się na drzewa.  Prowadzą one raczej samotniczy tryb życia, chociaż zdarzają się większe skupiska na przykład na czas rozmnażania albo gdy występuje większe skupisko pokarmu. Co warto jeszcze wspomnieć o niedźwiedziach to, że gromadzą one zapas jedzenia na zimę. Przed zimą ponadto jedzą o wiele więcej pokarmów niż normalnie. Wszystko po to aby w czasie zimy móc przetrwać gdyż zapadają one w sen zimowy, budzą się wraz z nastaniem wiosny. Jeśli zaś chodzi o niedźwiedzie polarne, to one nie zapadają w sen zimowy. Żyją niemal przez cały rok. Niedźwiedzie szukają również bezpiecznego legowiska, w którym będą mogły przespać czas zimowy. Niedźwiedzie są również bardzo groźnymi drapieżcami.

Walenie czy też wieloryby można zaliczyć do ssaków, które są stałocieplne, czyli utrzymują one taka samą temperaturę ciała bez względu na warunki zewnętrzne. Co istotne walenie mogą doskonale żyć pod wodą jak też się z niej wynurzać. Jak się szacuje najdłużej żyjący waleń żył ponad sto dziesięć lat. Podejrzewa się że walenie niegdyś były zdolne do życia na lądzie. Świadczyć o tym mają płetwy które wyglądają jak kończyny. Co ciekawe wieloryby posiadają kręgosłupy. Walenie można podzielić na dwa podgatunki. Pierwszy z nich to fiszbinowe drugi zaś zębowce. Walenie posiadają bardzo małe oczka. Nozdrza natomiast posiadają dość wydatne. Walenie nie posiadają również wyraźnych uszu, pomimo to słyszą one bardzo wyraźnie pod woda, bardzo dużo dźwięków. Same są zdolne niekiedy do wydawania co po niektórych dźwięków. Czasami dzięki tym właściwościom głównie dzięki głośnym dźwiękom są w stanie zmanipulować zwierzynę. Walenie głównie żywią się rybami i pokarmem zwierzęcym, są mięsożercami.

Delfiny są jedynymi morskimi zwierzętami które można zaliczyć do ssaków. Są to jedyne ssaki obok waleni które potrafią pływać, delfiny wyróżniają się na tle innych ryb przede wszystkim bardzo wysoką inteligencją. Właśnie ta inteligencja pomaga im przetrwać. Istnieje obecnie ponad 40 gatunków delfinów. Wiele z nich żyje na wolności jednak spora grupa znajduje się w niewoli w różnych akwaparkach czy w zoo. Delfiny potrafią bardzo szybko pływać niekiedy osiągają prędkość ponad 50 kilometrów na godzinę. To sprawia że są jednymi z najszybszych ssaków na ziemi. Delfiny potrafią pokonywać również bardzo duże odległości. Ze względu na swój charakterystyczny opływowy kształt, mogą poruszać się nie tylko w morzach ale również w oceanach. Jak już było wspomniane delfiny są zwierzętami bardzo inteligentnymi. Niekiedy właśnie te zwierzęta tresuje się do pomocy ludziom, na przykład w akcjach ratowniczych. Największym delfinem z rodziny delfinowatych jest orka, równie inteligentna jak normalne delfiny żyjąca głównie w oceanach.

Nosorożec na tle innych ssaków wyróżniają się głownie tym, ze posiadają róg z przodu głowy. Róg ten nie jest stworzony z kości tylko z chrząstek, które są ze sobą wolno powiązane. Zwierzęta te żyją głownie w lasach tropikalnych , gdzie klimat jest wilgotny, wiele gatunków nosorożca, żyje również na pustyni albo na sawannie. Nosorożce żywią się głownie roślinami, które chwytają w swój pysk. Nosorożce charakteryzują się tym, że posiadają bardzo gruba skórę. Dzięki temu mogą znieść ataki kleszczy i innych owadów. Cechą charakterystyczną nosorożców jest to, że są one wolnymi zwierzętami. Jednak gdy nabiorą prędkości mogą biec nawet kilkadziesiąt kilometrów na godzinę. Dorosły nosorożec tak łatwo nie pada łupem drapieżców. Tylko make nosorożce, które nie są zdolne do samodzielnego życia, bardzo łatwo padają ofiarami dużych drapieżców. Dawniej żyło kilkanaście gatunków nosorożców. Obecnie można spotkać jedynie kilka gatunków. Reszta wymarła albo została spacyfikowana przez ludzi. Wiele złego leży właśnie po stronie ludzi.

Antylopy przez wielu ludzi uważane są za jedne z najpiękniejsze zwierząt. Żyją one głownie na pustynnych terenach afryki. Po za tym, niektóre gatunki antylopy można spotkać również na stepach azjatyckich. Wszystkie te zwierzęta żyją raczej w stadach. Dzięki temu o wiele łatwiej jest im przeżyć, gdyż bardzo często padają ofiarą groźnych drapieżcy. Antylopy żywią się głównie roślinami, swój pokarm przeżuwają dokładnie po czym połykają. Większość dojrzałych samców żyje raczej samotnie, to samice organizują się w większe grupy. Młode antylopy mają również takie właściwości, że krotko po urodzeniu są już w stanie samodzielnie się poruszać mogą chodzić a nawet biegać. Samice antylop, nawet po roku, mogą już mieć następne młode. Jak  już było wyżej wspomniane antylopy bardzo często padają ofiarą drapieżców. Jednak ich największym wrogiem jest człowiek. To on najczęściej wybija młode antylopy. Długość życia antylop wynosi ponad 10 lat, niektóre gatunki mogą żyć znacznie więcej, jednak człowiek im to uniemożliwia.

Konie można podzielić na dzikie, jak też taki które zostały oswojone. Człowiek pierwszego konia oswoił ponad sześć tysięcy lat temu. Na początku człowiek jeszcze nie umiał ujeżdżać konia, dopiero z czasem nabył te umiejętności. Konie służyły głównie do ciągnięcia rydwanów wojennych. Koń przeciętnie może żyć nawet 40 lat. Obecnie konie wyszły z powszechnego użytku w gospodarstwach domowych. Dzisiaj hoduje się konie głównie na rzeź, albo też na specjalną hodowle. Pierwsze konie można spotkać już wiele lat temu już w czasach prehistorycznych. Na drodze ewolucji wykształcił się dzisiejszy koń. Pierwsze konie znacznie różniły. Z czasem ewolucji uległy niemal wszystkie zwierzęta koniowate. Konie te które zostały oswojone między innymi mogły widzieć nawet od tyłu. Wszystko to wykształciło się po to, aby te zwierzęta były o wiele lepiej przygotowane do walki. Warto wspomnieć również o tym, że konie dzisiaj są coraz rzadziej spotykane dawniej konie były głównym środkiem lokomocji i transportu.

Człowiek na swoje potrzeby już od bardzo dawna hodował zwierzęta. Między innymi bydło czy owce. To dzięki nim zdobywał głównie pokarm. Pierwszymi udomowionymi zwierzętami które były przeznaczane na pokarm było właśnie bydło. W Polsce prawie wszystkie gatunki bydła pochodzą właśnie od tura. Tur został zabity w XVII wieku później już nigdzie nie był spotykany. Bydło żywi się głównie roślinami, posiadają one bardzo skomplikowane żołądki, które składać się mogą z ponad czterech komór. Niektóre gatunki bydła, przyjmują pokarm wcześniej go nie rozdrabniając w ustach. Cały cykl przeżuwania pokarmu rozpoczyna się w żołądku. Jedna sztuka bydła może zjeść nawet dziennie do stu kilogramów trawy. Do zwierząt domowych należą między innymi takie zwierzęta jak konie, bydło, owca czy kozy. Wszystkie te zwierzęta służą ludzie głownie po to aby pozyskiwać z nich pokarm. Bydło domowe występuje na całym świecie. Ciekawy status ma bydło w Indiach, tam krów nie można zabijać nie można jeść mięsa krowiego, gdyż uważane są one za święte zwierzęta.

Słonie są jedynymi z największych i najcięższych ssaków lądowych. Dzięki specjalnym umiejętnościom, potrafią one pokonywać naprawdę olbrzymie odległości. Naukowcy odkryli niedawno, że słonie są w stanie poruszać się niemal dokładnie tak samo jak samochód. Można wręcz powiedzieć że słonie posiadają swój własny układ hamulcowy. Przednie nogi odpowiedzialne są za przyspieszenie, tylne zaś za hamowanie. Słonie większość życia spędzają w stadach, gromadzą się one w duże jednostki społeczne dzięki którym o wiele łatwiej o przeżycie. To co wyróżnia słonie na tle innych ssaków to jego budowa. Słoń posiada potężne uszy oraz wielką trąbę. Co ciekawe trąba słonia służy nie tylko do picia, czy przyjmowania pokarmów, doskonale nadaje się również do pieszczot. Samiec i samica słonia właśnie poprzez trąby wiążą się w pary, a samica słonia pieści swoje młode właśnie trąbą. Wiele lat obserwacji życia słoni udowodniło, że te małe które były pozbawione pieszczot od samicy o wiele gorzej się rozwijały niż te słoniątka, które dostawały pieszczoty od swoich matek.

To ssaków które jako jedyne potrafią latać i posiadają skrzydła można zaliczyć jedynie nietoperze. Ssaki te są dość ciekawe, jako jedyne nie dość że posiadają skrzydła i potrafią latać to jeszcze żyją głównie w nocy. Nietoperze nie posiadają charakterystycznych tak jak w przypadku normalnych ptaków piór. Nietoperze bywają niekiedy całkowicie ślepe, swoją pozycję lokalizują poprzez słuch. Wydają one bardzo przenikliwe dźwięki, które odbijane od obiektów są w stanie zlokalizować pozycję ich przyszłej ofiary. Naukowcy twierdzą, że nietoperze do lokalizacji używają echolokacji. Niestety nietoperze nie potrafią latać tak szybko jak normalne ptaki. Pomimo to, radzą sobie one całkiem dobrze w trakcie lotu, posiadają one takie umiejętności, które pozwalają im w dowolnym momencie zawrócić albo zmienić tor lotu. Wszystko to powoduje, że nietoperze są niezwykłymi ssakami. Ponadto liczba żyjących nietoperzy jest bardzo duża, szacuje się że stanowią one ponad jedną trzecią wszystkich żyjących ssaków.

Do tych zwierząt zaliczyć można głównie same ssaki. Samice tych ssaków posiadają torby z przodu ciała. W tych torbach ich młode dorastają. Co najważniejsze w przypadku torbaczy, matki noszą swoje młode w torbach od momentu urodzenia aż po moment, gdy młode będą w stanie samodzielnie żyć i funkcjonować. Sam płód bardzo szybko się rozwija, wystarczy mu na to około sześciu tygodni aby osiągnąć dojrzałość pozwalająca mu na urodzenie. W przypadku kangurów, młode rodzą się jednak nie całkiem rozwinięte. Tylko dzięki odpowiednio długiemu pobytowi w brzuchu matki, są w stanie osiągnąć pełnoletność. Torbacze spotkać można głownie w ciepłych regionach świata, na przykład w Australii, nowej gwinei czy w Ameryce Południowej. Największe torbacze głównie kangury osiągają masę ponad 90 kilogramów. Najmniejsze torbacze mogą mierzyć zaledwie kilka centymetrów. Sutka samicy torbaczy jest umieszczona zazwyczaj w torbie. Tam małe ssaki odszukują sutek matki i powoli ssą pokarm. Samice torbaczy pomagają małym odpowiednio się odżywiać pompując mleko.